Z tabeli nr 11 uzyskujemy informacje m.in. o zmianach biometrycznych zawodników, zmianach w pokonanym dystansie podczas próby biegowej Beep Testu oraz o zmianie parametrów VO2max. Średnia wartość pułapu tlenowego u wszystkich badanych zawodników wyniosła podczas drugiej próby biegowej 47,9 ml•kg-1•min-1 a jej mediana jak wykazuje wykres nr 9 48,2 ml•kg-1•min-1. W związku z tym parametry VO2max istotnie statystycznie zmieniły się pod wpływem zaaplikowanego treningu średnio o 1,5 ml•kg-1•min-1, gdzie tym samym różnica wyrażona w medianie jak podaje wykres nr 9 wyniosła 0,5 ml•kg-1•min-1. 

 

U seniorów wykazano minimalnie większy przyrost VO2max w stosunku do juniorów, gdzie ich wartość wyniosła średnio więcej 1,6 ml•kg-1•min-1 oraz jak wskazuje wykres nr 11 różnica wyrażona w medianie wyniosła 0,5 ml•kg-1•min-1 Wartość mediany u juniorów była identyczna jak ta uzyskana przez seniorów. W podziale ze względu na nominalne pozycje na boisku największy przyrost VO2max odnotowano u bramkarzy, gdzie średnia wzrosła o 2,2 ml•kg-1•min-1 oraz jak wskazuje wykres nr 13 różnica wyrażona w medianie wyniosła 1,9 ml•kg-1•min-1. Najniższy przyrost odnotowano u obrotowych, gdzie średnie wartości oraz mediany były wyższe o 0,3 ml•kg-1•min-1.

W podziale ze względu na zdiagnozowany typ gracza najwyższy przyrost VO2max wykazano pośród zawodników o typie szybkościowym. Wartości te były wyższe średnio o 2,7 ml•kg-1•min-1 oraz jak przedstawia tabela nr 15 różnica wyrażona w medianie wyniosła 2,1 ml•kg-1•min-1. Najniższy średni przyrost odnotowano w grupie o typie szybkościowym z akcentem na wytrzymałość. 

Średnie wskaźniki BMI i Rohrera u wszystkich badanych zawodników nie zmieniły się istotnie w przeciwieństwie do zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie wyrażonej w procentach i w kilogramach, które istotnie zmalały oraz do średniej procentowej zawartości wody i tkanki mięśniowej w organizmie, które istotnie wzrosły. Zawodnicy pokonali średnio o 153 metry dłuższy dystans w porównaniu do pierwszej próby biegowej i wynik ten z punktu widzenia statystycznego był istotny. Największą istotną różnicę w pokonanym dystansie odnotowano w podziale ze względu na status gracza u seniorów (średnio więcej o ponad 168 metrów), ze względu na nominalne pozycje na boisku u bramkarzy (średnio więcej o 245 metrów) oraz u zawodników o typie szybkościowym w podziale ze względu na typ gracza, którzy średnio pokonali dłuższy dystans w porównaniu do próby pierwszej średnio o 253 metry.

Źródło:

Gustaw T. (2014). Wpływ okresu przygotowawczego na zmienność parametrów tlenowych piłkarzy ręcznych MKS Wieluń. Praca magisterska. Promotor pracy: dr hab. Zbigniew Borysiuk prof. PO. Wydział Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii Politechniki Opolskiej.

Najnowsze